|
Introduction
Bijna aan het einde van mijn reis. Het was een geweldige
ervaring. In bijna 8 weken heb ik veel verschillende plaatsen,
culturen en mensen gezien en ontmoet. In Indonesie ben ik
naar Jakarta, Bandung, Yogyakarta, Bromo, Surabaya, Kuta,
Ubud, Amed, Jimbaran en Sanur geweest. Vanuit Indonesie door
naar Singapore. Een klein land met allemaal verschillende
wijken, zoals Little India, Malay Village en China Town. Onverwachts
heb ik het vliegtuig naar Thailand gepakt. Ik was benieuwd
naar de mooie zee en stranden hier. Ik ben naar Phuket, Ko
Phi Phi, Bangkok en Ko Pga gnan geweest. Al met al naar 3
verschillende landen en 15 verchillende dorpjes/steden. Ik
wil een poging doen om een samenvatting te schrijven, en de
herinneringen die het meest bijblijven.
Het eerste wat ik nooit zal vergeten is de geur die je tegemoet
komt als je vanuit het vliegveld in Jakarta de eerste stap
naar buiten zet. Mijn 1e stap in Azie. Het is een vreemde
zoete geur. Daarnaast was het echt enorm heet. Er liepen voor
mijn gevoel honderden mensen om me heen. Binnen 1 minuut werd
ik geconfronteerd met de daklozen en bedelende straatkinderen.
Met een kloppend hart van spanning en enthousiasme stond ik
daar: JA SJAAN, JE HEBT HET GEFLIKT EN JE ZIT ECHT IN INDONESIE!
Vijf minuten later kondigde de eerste les zich aan. Ik werd
afgezet door een taxi- chauffeur. Altijd in een taxi met een
meter en als die er niet is van te voren goed onderhandelen.
In Jakarta ontmoette ik allereerst Tim. Tim was een beetje
vreemd, maar toch leuk om gezelschap te hebben op de eerste
dag. Later ontmoette ik Irenen, een meisje uit Jakarta. Met
Irenen heb ik nog veel contact. Sloppenwijkern, bedelende
mensen, auto's met zwarte rook uit hun uitlaat en daar tegenover
de enorme shoppingmals en reclameborden, de eerste dingen
die me opvoelen in Indonesie.
Op de 3e dag nam ik de trein naar Bandung. Ik zat wat onwennig
in de trein. Daar ging ik dan. Geen idee waar ik uitkwam,
geen vaststaand hotel dat op me wachtte. Eenmaal aangekomen
stapte ik in een taxi die nog aangeduwd moest worden. In de
Lonely planet (reisgids) zocht ik een hotel en de chauffeur
bracht me daarheen. Het hotel bleek 3 keer zo duur als in
de Lonely Planet, maar ik was moe en besloot te blijven. Mijn
spullen in de kamer gelegd en ik liep met een klein tasje
naar beneden om naar.... tja ik wist eigenlijk niet eens waar
ik heen zou gaan. Eerst maar eens naar een shoppingmal en
dus het centrum van Bandung. Ik keek overal mijn ogen uit.
Het verkeer, de mensen, het voedsel etc. Daarnaast genoot
ik direct van alle vrijheid. Geen planning, niet weten wat
je de volgende dag gaat doen. Alleen doen waar ik zelf zin
in heb. Dag 4 ben ik op stap geweest met de gids Agah. Agah
is een heel gezellig en zorgzaam. Ik heb een gewodige dag
gehad en veel van de echte cultuur van Indonesie gezien. In
1 dag heb ik paardgereden, achter op een motorbike en in lokale
bussen gezeten. Verder heb ik een vulkaan beklommen, warmwaterbronnen,
theeplantages en een dansvoorstelling gezien.
De reis ging door naar Yogyakarta. Volledig verdoofd en slaperig
onderging ik deze 7 uur durende treinreis. Het eerste serieuze
diaree - feet diende zich namelijk aan. Jammer want iedere
keer als ik mijn ogen opende zag ik een ontzettend mooi uitzicht!
Mijn hotelletje zat vlak aan de Jl. Malioboro, de drukste
straat van Yogya. De eerste 2 dagen heb ik veel op bed gelegen,
vanwege ziekte. Daarna was er tijd om de stad verder te bekijken.
Ik bezocht vaak een zwembad om af te koelen. Meerdere malen
per dag hoorde ik dan van alle kanten de moskeemannen keihard
zingen. Dit gaf dan echt een mysterieus gevoel. Na een paar
dagen was ik de drukte zat en ging ik op zoek naar een hotel
in een rustigere buurt. Achter het paleis van de sultan vond
ik een relaxed hotelletje met een zwembad. Om de hoek zat
het Dutch cafe. Hier ontmoette ik een aantal gepensioneerde
Hollanders die mij veel vertelden over Yogya. Ook ontmoetten
ik Sandra, een Hollandse meid die al 1,5 jaar op reis was.
Zij verhuisde van hotel en werd mijn buurvrouw! De Dutch werd
mijn 'stamkroeg'/ restaurant. Qua kroeg stelde het weinig
voor. Een tafel met wat banken en stoelen. Maar het was gezellig
en leuk om iedereens verhalen te horen! In een becak (fietstaxi)
maakte ik ritjes door de stad. Verder maakte ik met een mountainbike
een villgaetour. Dat was echt super. De echte bevolking zien...
We aten fruit uit de boven bij de plaatselijke bevolking.
Ik maakte mijn eigen kroepoek en een baksteen. Verder heb
ik een excursie naar de enorme tempel Borobudur gemaakt. 4
uur s' ochtends moest ik hiervoor uit bed. Het was het zeker
waard. Wat een gevoel zeg, als je daar zo bijna als enige
in zo een gigantische tempel staat. Verder ben ik met de motorbike
nog naar een dansvoorstelling vlak buiten de stad geweest.
Yogya verlaten gaf me een vreemd gevoel. Ik voelde me hier
zo thuis en had hier wat mensen leren kennen.
Op naar Bromo, een berglandschap met een vulkaan. Een echte
touristische trekpleister. na een 12 uur durende busreis kwam
ik daar s' avonds aan. Ik sliep in een hutje in de bergen,
IJSKOUD dus. 04.00 werden mijn dromen bruut verstoord. Ik
moest opstaan en me aankleden. Twee uur later stonden we te
kijken naar de zonsopgang vanaf een hoge berg. Dit was echt
heel mooi. Toch denk ik dat ik meer van mensen en culturen
kan genieten dan van natuur. Na 3 weken reizen wist ik het
zeker, voor mij geen vulkanen meer. Ik heb ze nu wel gezien.
De reis naar Surabaya was prachtig. Er was veel te zien langs
de kant van de weg. Over Surabaya kan ik weinig zeggen. Ik
was daar 1 nacht en dat was meer dan genoeg! Niemand sprak
Engels. Ik kon me alleen met handen, voeten en wat Indonesische
woordjes verstaanbaar maken. In deze 2 dagen niemand tegengekomen
en veel gelezen. Ik genoot van de rust!
Op naar Bali!Ik had weer een nieuw diarree feest en heb het
daardoor de 1e dag in Kuta rustig aan gedaan. Een beetje gezwommen
en wat gelezen. De volgende dag ging ik met de bus naar Ubud.
Wauw... wat zag ik veel mooie dingen. Bali is echt een paradijs.
Waarom ging ik maar voor 10 dagen naar Bali?........ hier
zou ik maanden kunnen vertoeven. Ubud is heerlijk rustig.
Mensen doen allemaal hun eigen ding, en ik als backpacker,
kon ook lekker mijn eigen ding doen daar. Beetje fietsen door
het dorp, beetje zwemmen en voornamelijk praten met de lokale
inwoners. Ik was erg nieuwsgierig naar hun manier van leven
en geloof. Iedere avond om 18.00 liepen de mensen in hun mooiste
kleding en een offer op hun hoofd in een stoet voorbij. Op
naar de tempel voor een ceremonie. Ik heb een belangrijke
ceremonie mee mogen maken. Drie uur lang heb ik met gevouwen
benen op de grond gezeten. Na 1,5 uur stroomde er geen bloed
meer naar mijn tenen, wat beter was... want toen voelde ik
geen pijn meer!! Ik ontmoette Kadek, een meisje dat in een
internetcafe werkt. Zij nodigde me uit om naar haar huis te
komen en mee te gaan naar deze ceremonie. Ik zag de traditionele
manier van wonen in Bali. Dat zag er eigelijk wel heel gezellig
uit. De gehele familie woonde ik kamertjes om hun eigen tempeltje
heen. In een internetcafe leerde ik de Nederlander Paul kennen.
Samen maakten we uitstapjes naar een vulkanisch meer en naar
het dorpje Amed. In Amed hebben ze een zwart strand, maar
je kan er goed snorkelen. Aha... Sjaan en snorkelen..... Het
duurde even voordat ik de situatie volledig onder controle
had, maar na een tijdje hield ik het een tijd uit onder water.
Soms raakte ik in paniek door de honderden vissen die ik om
me heen zag. Kalm blijven en rustig ademhalen, en vooral niet
gillen onder water..... het zijn maar kleine visjes..Paul
en ik sliepen in bungalows OP het strand. S' ochtends rolde
ik mijn bed uit en kreeg ik een Balinese massage op het strand!
In Jimbaran kreeg ik smsjes van Sisca en Charles, het stel
dat ik had ontmoet in het vliegtuig. Of ik nog naar Jimbaran
kwam.... dat leek me hartsikke leuk, en dus op naar Kuta...
waar ik door hen werd opgehaald. Charles en Sisca hebben een
mooi huis in een rustige buurt van Jimbaran. Jee... wat heb
ik hier uitgerust zeg. Ik was kapot van de alle nieuwe indrukken,
en alle verrotte bedden. Hier had ik een echt bed, met een
goed matras... en dus sliep ik iedere dag uit tot een uurtje
of half 10. Bij binnnenkomst zei Sisca; daar staat de koelkast
en we gaan je niet bedienen! Heerlijk!! Heb genoten van deze
dagen!! Via via heb ik in Jimbaran een 'tehuis' voor meervoudig
gehadicapte kinderen bezocht. Mooi om dit te kunnen zien,
en te kunnen praten met de mensen daar over de manier van
hulpverlening. Na mijn dagen bij Sisca en Charles was ik helemaal
uitgerust, en klaar om verder te reizen. Ik ben nog een paar
dagen naar Ubud geweest... nog even genieten van het relaxte
leven daar. Ik wilde helemaal niet weg uit Bali.. heb ook
een poging gedaan om mijn visum te verlengen. Na een tijdje
bedacht ik me dat ik door moest gaan... er is veel meer te
zien in de wereld.
Een vliegreis van Bali naar Singapore, met een tussenstop
in Jakarta. Ik was op de helft van mijn reis. In het vliegtuig
ging er van alles door me heen. Alles wat ik tot nu toe had
meegemaakt. Ik had er een goed gevoel over. Ik had het ontzettend
naar mijn zin, en de tijd ging eigenijk veels te snel. In
Singapore werd ik van het vliegveld gehaald door Ricky, de
broer van Irene. Vanuit de taxi keek ik mijn ogen uit. Waaah
wat is dit land ontwikkeld en schoon. Vind ik dit wel leuk
naar Indonesie? Ach ja, ik kan altijd nog mijn visum verlengen
en weer terug. Eenmaal in de hostel aangekomen voelde ik me
helemaal op mijn gemak. Wat gezellig zo met al die backpackers
in 1 grote huiskamer. In Singapore haalde ik in korte tijd
de feestjes in die ik in Indonesie had gemist. Ik leerde veel
mensen kennen, en al snel gingen we ook overdags vaak met
een vast groepje Singapore bekijken. Het was super om op stap
te zijn met mensen van verschillende landen. Paolo uit Portugal,
Kieran uit Schotland, Peter uit Duitsland, Ian uit Australie,
Ricky en Irene uit Indonesie, Manuel en Olivier uit Duitsland,
Amy en Lisa uit Amerika, een groep meiden uit Sweden, Adam
uit Engeland en Martin uit Nederland. Iedere dag kwamen er
weer mensen aan, die de groep uitbreidde. Singapore heeft
veel te bieden, en dat kan je niet even in 2 dagen bekijken.
Ik genoot van Little India, Chinatown, de Singapore River,
het skaten aan het strand, het uitgaansleven, de vals zingende
mensen in de karaokebars... 1 groot feest. Dat ik in Bali
wilde blijven en niet naar Singapore wilde was ik alweer helemaal
vergeten. Een goede keus om door te gaan! Ik bleef plakken
in Singapore, omdat ik ook hier weer niet weg kon komen. Op
een dag besloot ik dat ik naar Thailand wilde. Dezelfde dag
boekte ik een ticket, en de volgende dag was ik in Thailand!!
Ik had zin in echte mooie zandstranden en aquablauw water...
en dat kon ik daar zeker vinden! Mijn eerste stop was in Phuket.
Ik kwam s' avonds aan en was gewoon in shock van het uitgaansleven
daar. Nog nooit eerder had ik zoiets gezien. Waar waren in
godsnaam mijn vriendinnen. We moesten feesten, en wel in Phuket!
Keiharde muziek kwam er uit honderden barretjes in discotheken..Aangezien
ik in mijn eentje niet van plan was om tussen die feestende
mensen te gaan staan, besloot ik op een terrasje te zitten
en een spelletje te doen... ra ra.. is dit een man of een
vrouw.. Moeilijk hoor!! 7 van de 10 vrouwen is daar eigenlijk
man..In de hostel ontmoette ik een Israelier en samen zijn
we die dag naar het strand gegaan. De volgende dag vertrok
ik vroeg in de ochtend naar ko Phi Phi... Lang leve de reispillen,
wat ging die boot heen en weer zeg. Onderweg gingen we snorkelen
en een beetje sightseeing doen. Hoe meer we het eiland naderder,
hoe meer mijn ogen gingen stuiteren..Waaah.. wat mooi is dit..
Heb de eerste dag sprakeloos op het strand naar de zee zitten
staren. S' avonds besloot ik in een restaurantje onder het
avondeten de film The Beach te gaan kijken. Daar ontmoette
ik de Deen, Jacob. Met Jocob ben ik in die dagen veel om gegaan.
Al snel vertelde hij dat hij het goed met vrouwen kan vinden,
aangezien hij homo is. Ik heb enorm veel met Jacob gelachen
en hij was echte een super reisgezelschap! In Kho Phi Phi
kreeg ik het nieuws te horen dat ik een appartementje heb
als ik terug kom. Ineens kreeg ik de kriebels.. ik moest door,
want mijn reis zou niet al te lang meer duren en het werd
tijd om wat cadeautjes te gaan kopen. Afscheid genomen van
Jacob en afgesproken om elkaar in Ko Pha gnan weer te ontmoeten.
Eenmaal in Bangkok viel het mij op hoe makkelijk ik nu in
een vreemde stad wandel. Ik kan me Jakarta nog herinneren...
iedere stap die ik op straat zette was spannend. Ik ben naar
een weekendmarkt en een aantal shoppingmals geweest. 2 dagen
lang winkel in en winkel uit... heerlijk dat eindeloze shoppen!Op
dag 3 ontmoette ik Sander. Sander, een Nederlandse jongen,
was net op reis en vond het allemaal best spannend. Hij zat
in twijfel of hij naar huis zou gaan. Mooi niet! Sander is
meegegaan naar Ko Pha gnan. Ko Pha gnan is ook weer een supermooi
eiland. Een stuk groter dan Ko Phi Phi, en met vele verschillende
stranden. Wij zettelden ons bij het feeststrand. De dagen
in Ko Pha gnan bestonden voornamelijk uit luieren op het strand,
flimpjes kijken en feesten op het strand. De ultieme manier
om zo de laatste week van mijn reis te besteden. Na een paar
dagen arriveerde ook Jacob. Met zijn drie'tjes hebben we veel
gelachen en veel leuke dingen gedaan. Op de laatste dag hebben
we een boottocht gemaakt. We bezochten een waterval, bottle
beach en gingen snorkelen. Een grappig moment was dat Sander,
terwijl we hard aan het varen waren, het bootje uit sporng
omdat hij echt niet meer zijn plas op kon houden. Binnen 2
minuten sprongen er zo een 7 andere gozers van de boot. Zo
bleven alle dames in de boot zitten. Zie je het voor je? Al
die plassende mannen om een bootje heen?! Op het strand ontmoette
ik een groep Nederlanders. Een van hen was Philip. Hij was
wat ouder en heeft van een bekende Amerikaanse vrouw een cursus
gehad over geluk in je leven. Hij gaf hierover een gratis
workshop van een half uur. Als je dan nog een sessie wilde
kostte dat 10 euro voor 2 uur. Lachen om mee te maken hoe
serieus al die jongens meededen. De eerste vraag die werd
gesteld ging over welke persoon je in je leven het meest irriteert.
Die jongens kwamen allemaal met hele serieuse verhalen. Echt
grappig, omdat ik ze tot nu toe alleen maar met te veel borrels
op had gezien. Ik heb een sessie van 2 uur gedaan en daar
veel van geleerd!Het was echt heel jammer om afscheid van
Sander, Jacob en al die andere jongens te moeten nemen. Ik
had een supertijd met hen gehad, en voelde het einde van mijn
reis ook naderen. Een reis van anderhalve dag voor de boeg
(nachtboot en 24 uur bus). Eenmaal aangekomen in Singapore
was ik kapot. Maar ik moest en zou nog veel doen voor vertrek.
Er moest nog even gewinkeld worden. Arme Ricky, we gingen
alle winkels in en uit. Bij thuiskomst in de hostel wachtte
er een verrassing. De 2 Duitsers Olivier en Manuel, die ik
eerder had ontmoet, waren ook weer in de hostel! Met hun nog
een leuke dag en avond gehad. Oh en niet te vergeten Ian,
die gekke Australier zat na zoveel weken/maanden nog steeds
in de hostel. Hij hoort inmiddels bij het meubilair en weet
nog steeds niet waar zijn reis heen gaat.
Nog 1 dag te gaan en dan zit het er echt helemaal op. Het
geeft me een dubbel gevoel. Jammer, want reizen is zo leuk!!
Aan de andere kant, nu het zo dichtbij komt ben ik er ook
echt klaar voor. Heb er zin in... een appartementje inrichten,
een nieuwe baan, weer leuke feestjes in het verschiet. Ik
ben echt superblij dat ik deze reis heb gemaakt. Ik heb de
tijd van mijn leven gehad en er bovendien ernom veel van geleerd.
Het was zeker de moeite waard!!
Singapore
Singapore is een klein land ten zuiden van Maleisie. In de
Lonely Planet had ik gelezen over de strikte regels en het
gezag van de politie. De eerste dagen stak ik kaarsrecht de
straat over en werd zenuwachtig als ik per ongeluk iets liet
vallen. Na verloop van tijd merk ik dat het allemaal best
mee valt. In Asie zijn weinig regels. Ze worden door regeringen
gemaakt, maar het is eigenlijk bijna normaal om je daar niet
aan te houden. In Singapore daarentegen zijn wel regels, en
daar dien je je aan te houden. Eigenlijk heel Europees dus.
Zo is het bijvoorbeeld heel belangrijk om je gordel om te
hebben. Lijkt voor ons heel vanzelfsprekend, maar in Indonesie
hebben ze bijvoorbeeld weer helemaal geen gordels. Je mag
de straat niet vervuilen, hier staat een boete op. Een goede
regel vind ik, want het is hier behoorlijk schoon!
Singapore heeft een multi - culturele samenleving. Ik zie
hier voornamelijk Chinezen, Maleisiers, Hindoestanen (uit
India) en Indonesiers. De verschillende culturen wonen vaak
in aparte wijken. Zo zijn er Little India, Malay village en
Chinatown. Chinezen zijn hier zo verschrikkelijk grappig,
ze hebben het niet eens door. Chinezen die Engels spreken.....
ik wou dat ik er een geluidsopname van kon maken.
Mijn hostel, Betel Box, is in de Joo Chiat Road. Het is volgens
velen backpackers het meest relaxte hostel dat ze hebben gezien.
Gratis internet, de hele dag door gratis fruit en brood met
beleg. Er staat een boekenkast vol boeken, en er zijn veel
spelletjes om te doen. Je slaapt met zijn allen in een slaapzaal,
en dat is heel gezellig.
Singapore is de ideale rustplaats voor backpackers. Je vind
er luxe, strand, leuke activiteiten en betrouwbaar voedsel.
Een land om op adem te komen tijdens je reis. Het enige gevaar
zijn de vele kroegen en discotheken. Deze willen mijn rust
nog wel eens verstoren.............
Thailand
Ik heb in 2 weken 4 plaatsen in Thailand bezocht. Absoluut
niet lang genoeg om werkelijk een oordeel over Thailand te
vellen. Het werd me al snel duidelijk dat Thailand veel meer
ontwikkeld is dan Indonesie. Er zijn mooie gebouwen en veel
de mensen zijn gericht op het tourisme. De stranden in Thailand
zijn echt helemaal super. Supermooi blauw/groen water en witte
zandstranden. Er is voor iedereen wat; vrij verlaten stranden
met spotgoedkope bungalows en daarnaast ook de stapoorden,
ook weer met bungalows tussen de 3 en 6 euro.
In Thailand is het de gewoonte om in huis, maar ook in winkels
je schoenen uit te doen. Voor winkels en internetcafe's zie
je dan ook massa's slippers liggen. Grappig is dat in de winkeltjes
t-shirts worden verkocht met de tekst: has anybody seen my
shoes?!! Deze worden namelijk vaak gestolen. Thaise mensen
vouwen hun handen tegen mekaar en groeten je op deze manier.
Over het algemeen vind ik de Thaise mensen aardig. In Thailand
vind je in de touristische oorden over restaurantjes die 4
keer per dag een film draaien. Heerlijk voor de afwisseling
als je het snorkelen, duiken en luieren op het strand zat
bent. Bangkok vond ik op het eerste gezicht een nette stad
om te zien. Wel heel druk, en veel verkeer. Maar als ik het
vergelijk met Jakarta en Singapore neigt Bangkok echt veel
naar Singapore toe. Thailand is een makkelijk land om in te
reizen. Vanuit Thailand kan je met de bus alle kanten op gaan.
Ik heb in Thailand voornamelijk gerelaxed op de stranden en
van het uitgaansleven op de eilandjes geproefd......................
|
